|3.10 DE
NOVIS RUMORIBUS ET VICTORIIS INTIMANDIS
3.10.1
Significatur, quod orta est discordia per ambitione imperii.
[1]
"Post imperatoris .H.1
decessum, qui regnum Sicilie subiugavit, orta est discordia inter principes
qui pro adipiscendo imperio totis viribus elaborant et fere quilibet sibi
nititur dominium vendicare. Sic enim ex equalium conversatione provenit
contentio dignitatis, quod universi vacillare noscuntur. Unde vacat imperialis
tronus, pauperes opprimuntur, iustitia deferitur, iustus et rectus peccant,
sola potentia dominatur."2
1Henry
VI, emperor (1190-1197). 2For
the same sentence, see below
4.5.9
and also the letter to Filippo da Pistoia, ll. 11-12.
3.10.2
Intimat pape1 cardinalis2
sue legationis eventus.3
[1]
"Iuxta mandati vestre tenorem in Franciam properavi, et cupiens iuxta
possibilitatem| superimpositum ferre honus archiepiscopos, episcopos et
universos ecclesiarum prelatos feci Parisius aggregari, ut litteras apostolicas
eis ostendi, quas cum summa reverentia et devotione intellegerunt, apostolatui
vestro in prolatione benedictionis apostolice flexis cervicibus inclinantes.
Demum ex universorum processit consilio, ut omnes dioceses et magna monasteriorum
collegia visitare deberem, erradicando vitia, inserendo virtutes, extirpando
proditorias factiones et conventicula vitiosa. Quorum consiliis, prout
debui, condescendens, iam quasi totam Franciam circuivi, et in procinctu
regressionis persistens, ad vestre celsitudinis pedes in proximo resurrectionis
Pasca revertar. Ad hoc in signum perpetue devotionis duos egregios palafredos,
flavos cursibiles et mirabiliter ambulantes et ducentas marchas purissimi|
argenti paternitati vestre transmitto et supplicans humiliter et devote,
ut parvitas muneris gratiam non aufferrat offerenti."
1Innocent
III, pope (1198-1216). 2
On cardinal Guala Bischieri's 1208-1209 legation to France, see WERNER
MALECZEK Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216 (Vienna 1984)
142. 3 See
below, XXX
3.10.3
Quod aliquis non debet esse facilis ad recitandum novos rumores.
[1]
Nemo debet rumores vel nova recitare libenter, quia multi locuntur ex habuntantia
cordis et propter amorem aut hodium frequenter corruunt in mendatum labyrinthum.
[2]
Item sepe variantur et imitantur audita, unde fides paucissimis adhibetur.
Nam siquis vult nova referre, vera vel verisimilia non excedat, et quid
audivit, non asserat pro constanti, si dicat se taliter audiuisse.
[3]
Et si res parit hodium, tutius est silere aut cum dubitatione loqui.
[4]
Interrogatus sepe, quis hoc retulerit, et si persona est digna favore et
relatis adhibetur quandoque fides. Si vero consueverit esse fumosus recitator
novorum, dicitur 'ille quando potuit mentiri, numquam dixit verum' et sic
plures mendaces habentur et vani.
***
© Steven
M. Wight, Los Angeles 1998
Scrineum©
Università di Pavia 1999